Dag 10 t/m 16: Lamington National Park

"Wat een hobbelige week!" zuchtte Sanne halverwege de week in Lamington National Park uit. Met een hobbelige week bedoelde ze niet alleen het regenwoud in het heuvelachtige landschap van Queensland, waar boomwortels en stenen ons vaak de weg versperden. Nee, ze bedoelde ook ons leven in Lamington zelf, het leven in een doorlekkende tent, met slechts 55 dollar op zak voor 2 personen voor 5 dagen.

Ik zal het allemaal even toelichten.

Op 7 juli stapten we in Sydney in het vliegtuig om er vervolgens in Brisbane weer uit te stappen. Tante Yvonne haalde ons op het vliegveld op en zette ons af in Lamington. Onderweg deden we alvast boodschappen voor onze kampeertijd ver van de bewoonde wereld. Op de locatie van het kamperen, Binna Burra zouden we alleen basic benodigdheden kunnen kopen. Het was maar goed dat we van te voren boodschappen gedaan hadden, want de binna burra winkel verkocht vooral ijsjes en koude drankjes voor veel en veel te veel geld. Dat beloofde ons dus dat we 5 dagen moesten leven op 2 pakjes noodles p.p., voor beide een pakje mac&cheese (gadsie!!), één brood, melk, een pak cornflakes, een pak rijstewafels, een potje nutella en 2 flessen water. Dat werd dus zuinig aan doen. We gingen rekenen en bedachten hoeveel we van wat mochten eten welke dag. We gingen op ratsoen. Blij dat dit maar een paar daagjes was!

Hoe we aan maar 55 dollar kwamen voor een hele week? We dachten al te hebben betaald voor de slaapplek, maar nee. Zo raakten we in een klap bijna al het geld kwijt dat we in Sydney hadden gewisseld bij de currency exchange. Veel is hier toch niet te koop, dat scheelt een stuk!

Onze dagen in Lamington national park waren vooral allemaal erg actief! Ik had nooit eerder gekampeerd maar ik stelde me altijd mensen voor die de hele dag op hun klapstoeltje zitten met een tijdschriftje. Dit bleek niet echt het geval. De meeste kampeerders waren al vroeg uit de veren om het park in te trekken.

Wijzelf stonden om een uur of tien op, om te ontbijten en zelf ook actief te doen in het park. Elke dag hiken door het prachtige regenwoud. Het Laminton National Park is zo'n beetje het laatst overgebleven regenwoud van Australië, gelegen in een bergachtig landschap. We kregen ook echt het idee in een regenwoud te zijn. De torenhoge bomen ('Ah, weer een mooie boom' was de meest gebruikte uitspraak van de week), planten en dierengeluiden gaven ons het idee dat we ons in de jungle begaven. Elke dag wandelroutes van een kilometer of 10, berg op berg af en boomwortels ontwijkend, maar met als prijs een gigantisch mooi uitzicht of een waterval. Wauw, wat kan de natuur toch ongelofelijk zijn!

Elke dag waren we natuurlijk wel op tijd terug voor de afternoon tea. De thee met zelfgebakken koekjes werden bij de receptie geserveerd. Dit was voor ons het moment van de dag om een beetje uit te rusten en op te warmen. De koekjes waren overigens ook heerlijk, we hebben een dag zelfs een aantal koekjes meegesmokkeld naar onze tent. Zo hadden we een toetje! Dat was trouwens ook wel nodig na de Mac&Cheese. Het enige wat we eraan moesten doen, was er gekookt water bij gooien, vertelde de verpakking ons.  We hadden hoop van tevoren dat het lekker zou smaken ("het ruikt naar chips!") maar die hoop bleek ongegrond. Het was echt niet te eten. Gelukkig smaakten de Noodles wel goed, die moesten we dan ook 2 dagen eten. 

Om half 6, toen we in bed lagen (Sesamstraat was inderdaad nog niet eens afgelopen, maar wat moet je als het pikkedonker is...) aten we chips en koekjes als toetje, met afwisselend per avond een boek of een film.

Uiteindelijk kun je de tijd in Lamington vooral erg bezonder noemen! Een paar leuke weetjes over deze week:

- De enige wildlife (naast wilde kangoeroes!!) die we hebben gezien was een spin die 10 minuten nadat we de tent hadden opgezet ineens binnen in de tent verscheen! 

- Esmee was, zoals Sanne het noemde, het gooi op de camping.

- Als je zoekt naar slangen, zul je ze niet vinden.

- In lamington zijn er vooral erg veel mooie bomen

- In bed om een uur of 6 best lekker (warm) kan zijn.

- meneer de buurman toch best hard snurkte (wat Sanne het gevoel had dat haar vader toch niet zo ver weg was!).

- Wij elkaar nogsteeds niet zat zijn en elkaar nog steeds veel te vertellen hebben!

Inmiddels zijn we aangekomen in Surfers paradise (het Albufeira van Australië) waar we goed vertoeven. Vandaag hebben we lekker op het strand gezeten en zijn beide zelfs een beetje verkleurd in ons gezicht. De avond was voor ons rustig. We hebben pannenkoeken gebakken, heerlijk! De komende dagen zullen we nog genoeg ondernemen hier. Genieten van de laatste daagjes in dit fantastische land. We zullen proberen jullie de komende tijd wat beter op de hoogte te houden (zonder foto's :( ).

Heel veel liefs, 

Sanne en Esmee